چفدردل برای لحظه های آمدنت بی صبرانه می تپد,
بغض پنهانم پشت حصار صخره زندگی چشم گذاشته است....
کاش می آمدی و کلامم را رها میکردی
,امروز دستهایم را بسوی آسمان بی کران تو دراز کردم
دستانم تا آسمان و آسمان تا بی نهایت ها قد میکشد و چشمانم تصویر نگاه ت, را اکران میکند
امروز عزم رویش در هوایت را دارم. بذرمی شوم و خود را در دلت خاک می کنم و تا آبی ترین نقطه هستی بالامی روم.
بهاران آرام آرام در رگبرگهایم میخزند و ساقه هایم عاشقانه تو را فریاد میزنند.
بوی تو در کوچه پس کوچه های غبارآلودم می پیچد و گذار گاه خاک خورده قلبم سرشار میشود
از حرم نفسهایت