بارانی
چه كسي باور كرد؟ جنگل جان مرا آتش عشق تو خاكستر كرد؟
گیرم که در باورتان به خاک نشسته ایم و ساقه هایمان از ضربه تبرها یتان زخم دار است با ریشه چه
می کنید!!!
گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده اید و پرواز را علامت ممنوع میدانید با جوجه های نشسته در آشیانه چه میکنید!!!
دگر بر هیچ خار ریاکاری مجال روئیدن نیست........ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۸/۱٠/٩ساعت
۱۱:٠٢ ق.ظ توسط شیما نظرات () |


| قالب ساز طراح قالب |

