بارانی

چه كسي باور كرد؟ جنگل جان مرا آتش عشق تو خاكستر كرد؟

گیرم که در باورتان به خاک نشسته ایم و ساقه هایمان از ضربه تبرها یتان زخم دار است با ریشه چه
می کنید!!!
گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده اید و پرواز را علامت ممنوع میدانید با جوجه های نشسته در آشیانه چه میکنید!!!
دگر بر هیچ خار ریاکاری مجال روئیدن نیست........

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۸/۱٠/٩ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ توسط شیما نظرات () |

قالب ساز طراح قالب